Oeri van Woezik

Bij het ontwerpen van interieur en meubel wordt gewerkt vanuit een sculpturaal oogpunt. Eenvoud in vorm, functionaliteit en uitstraling staan voorop. Daarnaast wordt vaak gezocht naar meerdere functies binnen hetzelfde meubel. Het schetsmatig ontwerpen gebeurt in samenspraak met de opdrachtgever, tijdens het bouwen ontstaat de uiteindelijke vorm.

Het ontwerpen en de uitvoering van decors en props voor film, toneel en presentaties hebben veel raakvlakken met het ontwerpen van interieur en meubel. Met het verschil dat bij het vervaardigen meer rekening wordt gehouden dat het voor tijdelijke gebruik is.

Met de thema’s uit het autonome werk wordt de essentie van intermenselijk contact vervat in vaak wetenschappelijk aandoende vormgeving. Door in te springen op omgeving, event en tijdstip, en gebruik te maken van verschillende materialen en technieken worden onderwerpen verbeeldt welke gerelateerd zijn aan identiteit en individualiteit. Deze worden toegespitst op invloeden van bijvoorbeeld gedragspatronen, omgangsnormen, invloeden van leefomgeving, opvoeding of religie.

Kleine projecten worden op het atelier uitgevoerd, grotere projecten worden op locatie tot realisatie gebracht.

Er zijn momenten, weliswaar spaarzaam -maar toch- die een enorme impact hebben op de rest van je leven. Bijvoorbeeld tijdens een gesprek op een normale dinsdagochtend; Onder het genot van een kop koffie en een sigaret doe je een uitspraak van weinig betekenis. Ineens hoor je jezelf praten. Nadat je de zin uitspreekt maar nog voor hij je mond verlaat ben je je bewust van al je gedachten. Op hetzelfde moment kom je tot de realisatie dat deze uitspraak eigenlijk helemaal niet bij je past, hoor je storende muziek op de achtergrond, sterf je duizend doden uit herinnering aan een gemist moment en betreur je het feit dat je net iets teveel suiker in de koffie hebt gedaan.

Dit soort momenten kruipen in je hoofd en nestelen zich daar, voorgoed. Momenten die je doen relativeren en er voor zorgen dat je van tijd op tijd wordt terug geworpen in een bepaalde onzekerheid, die van het ongrijpbare of het onwerkelijke. Soms lijken deze momenten een spijkerharde realiteit, een andere keer weer een geënsceneerd bestaan. Een bestaan waarin je steeds opnieuw op de proef wordt gesteld en de enige bent die niet weet dat het allemaal in scène is gezet. Een verbeelding die na de fysieke dood niet meer blijkt te zijn dan een collectieve droom waarin bij voorbaat alle concrete antwoorden zijn uitgesloten. Of niets meer dan een chemische reactie in onze hersenen.

Je voelt je als een klein radar binnen een grenzenloze fabriek, een andere keer heb je het gevoel dat je geheel alleen de wereld kunt verbeteren. Dit alles doet de grootsheid van universele problematiek reduceren tot het individu. Als individu kunnen we ons nog enigszins onderscheiden maar als mens zijn we te klein en onwetend om werkelijke antwoorden te vinden. En al zouden we een antwoord vinden, zal deze weer tien nieuwe vragen oproepen en lijkt de horizon van het onbekende nog verder te wijken.

Oeri van Woezik

CV

Interieur

Decor

Autonoom